عليرضا پناهيان ضمن ابراز ترديد در مورد ممنوع التصوير شدن خود در برنامه هاي صدا و سيما گفت: کشش و علاقه ذاتي من و مسئوليت ده ساله ام در نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه هنر و 12 سال تدريس دررشته هاي هنري دانشگاه هنر، هم چنين عضويت در هيئت علمي مرکز تخصصي تبليغ که کاري هم جنس با کارهاي هنري است، همگي از عواملي است که باعث حساسيت من بر حوزه رسانه و تلويزيون شده است.

 

پناهيان ضمن بيان اين نکته افزود: به عنوان يک پدر در حوزه رسانه و تلويزيون، بر محصولاتي که از طريق رسانه به دست فرزندانم مي رسد، حساسيت به خرج مي دهم و در مقابل برنامه هاي مسموم ، واکنش نشان مي دهم.

 

وي هم چنين بيان داشت: من درصد بسيار اندکي از انتقاد هاي خود را بيان کردم و هرگز قصد تخريب و يا گفتن همه چيز را نداشته ام و انتقاداتم را به عنوان تذکر بيان کرده ام.

 

پناهيان هم چنين علت کمرنگ شدن حضور خود در عرصه سخنراني هيئات مذهبي سراسر کشور را، پرداختن به تأليف کتب مختلف و تدريس، بيان کرد و ادامه داد: در جهت توليد دانش براي حل مسائل و مشکلات در عرصه فرهنگ، اقدامات خود را متمرکز کرده ام و در آينده نزديک، شاهد انعکاس جزئياتي از نتايج آن خواهيد بود.

 

عليرضا پناهيان گفت: فکر مي کنم مهمترين نياز امروز ما، توليد دانشي گره گشا در عرصه تعليم و تربيت و برنامه ريزي فرهنگي در سطوح مختلف و هدايت کننده در زمينه کاربرد ابزارهاي مختلفي همچون رسانه و هنر است.

 

وي در پايان، با اشاره به کمبودهايي در "چگونگي مديريت فرهنگي" و "توسعه معنويت در جامعه" گفت: کار فرهنگي نياز به تحقيق و تفحص هاي بسيار پيچيده اي دارد که آموزه هاي حاضر در جامعه پاسخگوي آن نيست.