کارگزاران به نقل از این افسر امنیتی انگلیس نوشت:«طیفی از ناظران معقول از پل ولفوویتز تا فرزند آخرشاه(!) از اكبر گنجی تا شیرین عبادی خواهان این بوده اند كه به ایرانیان اجازه داده شود كه دولتی آزادتر (!) و منتخب تر(!) بدون مداخله خارجی داشته باشند.»

این جاسوس انگلیسی سپس با حمله به دولت نهم و دكتراحمدی نژاد اعلام كرد:

«سیاست های عاقلانه و واقعی و تفاوت های طبقاتی در طبقات سیاسی هم در ایران دیده می شود. به طور مثال، مجلس فعلی بسیار محافظه كار است اما در برابر انتصاب ها موفق عمل كرده و در برابر سیاست های پیشنهادی احمدی نژاد در برخی مراحل مهم مقاومت كرده اند .

تحریم ها بر اقتصاد ایران اثر می گذارند، موجب تورم بالا و بیكاری بالا می شوند و زندگی بسیاری از ایرانیان را با مشكل مواجه می سازند (عواملی كه در انتخاب احمدی نژاد در سال 2005 مهم بود). اما تحریم ها ابزارهایی غیرمستقیم و نه چندان مناسب هستند و اینكه بتواند تاثیری بر سیاست دولت ایران داشته باشد كه غرب بدان امیدوار است، خیلی مشخص نیست.

حالت سرگردانی در میان بسیاری از جوانان ایرانی در پی شكست برنامه اصلاحی محمد خاتمی در دوران ریاست جمهوری اش شكل گرفته است.»